

część używana:
korzeń / kłącze
Toksyczność:
Ostrożnie
Rytualistyka:
Miłość, Pożądanie, Władza / dominacja
takson kanoniczny:
Glycyrrhiza glabra
Taksony w kompleksie:
Glycyrrhiza glabra, Glycyrrhiza glandulifera, Glycyrrhiza echinata
Lukrecja gładka
licorice root
Glycyrrhiza glabra L.; we współczesnym hoodoo też Glycyrrhiza glandulifera, Glycyrrhiza echinata
Lukrecja gładka (Glycyrrhiza glabra) — słodki korzeń, w hoodoo znany jako licorice root. Uchodził za zioło łagodnej dominacji: żuty lub noszony miał „osładzać” rozmowę i skłaniać innych do uległości, używano go też w praktykach miłosnych. W polskich źródłach etnograficznych brak potwierdzonych zastosowań magicznych.
Polskie: lukrecja gładka (glabra = gładka, bez kolców; lukrecja ze średniołac. liquiritia), lukrecja, słodkie drewno (kalka niem. Süßholz)
Angielskie: licorice root (korzeń lukrecji — licorice przez średniołac. liquiritia, z gr. glykyrrhiza = słodki korzeń), liquorice (forma brytyjska, z łac. liquiritia), sweet root (słodki korzeń — dosłowny przekład gr. glykyrrhiza)
Hoodoo / conjure: licorice root (do dominacji, kontroli i „ugięcia woli”)
Łacina / historyczne: Glycyrrhiza glabra (Glycyrrhiza z gr. glykys = słodki + rhiza = korzeń; glabra = gładka), glycyrrhiza (łac. / gr. — Dioskurydes, Teofrast; na kaszel, rany; jeden z najstarszych znanych leków — korzeń lukrecji znaleziono w grobowcu Tutanchamona, a wzmianki o nim pojawiają się w tabliczkach mezopotamskich)
Inne języki / regiony: Süßholz (niem. — słodkie drewno; Süß = słodki + Holz = drewno; dosłowne tłum. gr. glykyrrhiza), réglisse (fr. — z łac. liquiritia), regaliz (hiszp. — z łac.), liquirizia (wł. — z łac.), lakrits (szwedz. / nor. — od niem. Lakritze = lukrecja)
Historia i kontekst
Lukrecja gładka (Glycyrrhiza glabra) ma jedną z najstarszych i najlepiej udokumentowanych historii medycznych wśród wszystkich roślin. Jej korzenie znaleziono w grobowcu faraona Tutankhamona (ok. 1325 p.n.e.) — co dowodzi, że była ceniona w Egipcie już w II tysiącleciu p.n.e. Jej użycie medyczne dokumentują starożytne teksty asyryjskie, egipskie, chińskie i indyjskie.
Teofrastos (III w. p.n.e.) zauważył, że lukrecja rośnie nad legendarnym Jeziorem Meotyjskim (Morze Azowskie). Dioskurydes w De Materia Medica nadał jej rodzajową łacińską nazwę Glycyrrhiza — z greckiego glukos riza, 'słodki korzeń'. W Chinach znana jako Gan Cao ('słodka trawa') jest jednym z najczęściej stosowanych ziół TCM od ponad 3000 lat — 'harmonizuje' inne zioła i łagodzi ich skutki uboczne.
W Europie dominikanie i benedyktyni uprawiali lukrecję w klasztorach od XI w. Angielska miejscowość Pontefract (Yorkshire) stała się centrum produkcji cukierków lukrecjowych od XIV w. — Pontefract cakes to jedne z najstarszych historycznych cukierków w Anglii.
W hoodoo lukrecja jest narzędziem dominacji i przekonywania — łącząc 'słodkie wpływanie' (sweetening) z kontrolą i posłuszeństwem. Żucie korzenia przez mówcę lub śledzenie śladów nóg osoby, którą chce się zatrzymać, to klasyczne przepisy hoodoo.
Kontekst magiczny
Lukrecja gładka (Glycyrrhiza glabra), „słodki korzeń” (od greckiego glykys rhiza), znana była w świecie śródziemnomorskim i na Bliskim Wschodzie od najdawniejszych czasów — znajdowano ją w grobowcach egipskich (m.in. Tutanchamona), ceniono w Grecji i Rzymie. Jej wyrazista słodycz nadała jej w magii dwoisty charakter: zioła miłości i zioła panowania.
Najsilniej poświadczone są te dwie role. Jako słodki korzeń lukrecja służyła miłości, pożądaniu i wierności — dodawano ją do zabiegów mających rozniecić i utrwalić uczucie. Zarazem, na zasadzie „osładzania” i ujmowania sobie ludzi, stała się zielem panowania i rozkazywania: żucie lub noszenie korzenia miało dać władzę nad osobą lub sytuacją, nagiąć czyjąś wolę i zapewnić posłuch. W zielarstwie astrologicznym lukrecję — ze względu na słodycz i moc miłosną — łączono z Wenus.
W amerykańskim hoodoo lukrecja jest przede wszystkim narzędziem dominacji i kontroli: wchodzi w olejki „rozkaz” (Commanding) i „ugięcie woli” (Bend-Over), sproszkowany korzeń rozsypany w czterech rogach pokoju przed negocjacjami ma przejąć kontrolę nad spotkaniem, dodany do woreczka miłosnego daje władzę nad relacją, a palony jako kadzidło przy świecach wzmacnia wolę. Wszędzie jednak lukrecja pozostaje „słodkim korzeniem” o dwoistej mocy — jednocześnie ujmującym i podporządkowującym. Warto pamiętać, że obfite lub długotrwałe spożycie podnosi ciśnienie i jest przeciwwskazane w nadciśnieniu, chorobach serca i w ciąży.
Korespondencje
Wenus (natura słodka, miłosna); żywioł Wody; sfera miłości i pożądania oraz panowania i „naginania” woli (dominacja, rozkazywanie).
Tradycja europejska
Lukrecja, „słodki korzeń” (gr. glykys rhiza), znana była w świecie śródziemnomorskim i na Bliskim Wschodzie od najdawniejszych czasów — znajdowano ją w grobowcach egipskich, ceniono w Grecji i Rzymie. Jej wyrazista słodycz nadała jej w magii dwoisty charakter: zioła miłości i zioła panowania.
Najsilniej poświadczone są jej dwie role. Jako słodki korzeń służyła miłości, pożądaniu i wierności — dodawano ją do zabiegów mających rozniecić i utrwalić uczucie. Zarazem — na zasadzie „osładzania” i ujmowania sobie ludzi — stała się zielem panowania i rozkazywania: żucie lub noszenie korzenia miało dać władzę nad osobą lub sytuacją, nagiąć czyjąś wolę i zapewnić posłuch.
W zielarstwie astrologicznym lukrecję — ze względu na słodycz i moc miłosną — łączono z Wenus. W praktyce używa się korzenia — w zabiegach na miłość i pożądanie oraz w pracy nad panowaniem, „osłodzeniem” kogoś i zapewnieniem sobie posłuchu.
Polska tradycja magiczna
Nie odnotowano tej rośliny w polskim materiale etnograficznym Fischera.
Polska tradycja użytkowa
Nie odnotowano tej rośliny w polskim materiale etnograficznym Fischera.
Korpus terenowy klasycznego hoodoo oparty na H. M. Hyatt
Nie odnotowano zastosowań tej rośliny w korpusie terenowym Hyatta.
Korpus terenowy klasycznego hoodoo oparty na Hurston
Nie odnotowano wzmianek w badanych źródłach Zory Neale Hurston.
Korpus terenowy klasycznego hoodoo oparty na Puckett
Nie odnotowano wzmianek w materiale Pucketta.
Korpus współczesnego hoodoo oparty na Yronwode
Korzeń lukrecji (Licorice) wg Yronwode ma dawać posiadaczowi kontrolę nad osobą lub sytuacją, dlatego wchodzi w skład formuł do panowania nad innymi, m.in. Olejku Rozkazującego i Essence of Bend-Over Oil.
Aby przygotować pokój do rozkazywania obecnym: Zmieszaj korzeń lukrecji z Proszkiem Rozkazującym i rozsyp w czterech rogach i pośrodku pokoju, w którym spotkasz osobę mającą być pod twą kontrolą.
Mojo panujące nad miłością: By zdobyć przewagę w związku, dodaj korzeń lukrecji do dowolnego mojo przyciągającego miłość. Jeśli masz personal concerns kochanka, zawiń je z lukrecją i namaść pakiet Olejkiem Kontrolującym przed włożeniem do woreczka miłosnego.
Kadzidło dominacji: Dodaj wióry korzenia lukrecji do gotowych kadzideł Kontrolujących, Przymuszających lub Rozkazujących, by je wzmocnić; pal lukrecję na węglu podczas zaklęć świecowych na dominację.
Przepisy rytualne
Współczesna praktyka hoodoo:
Kontrola pomieszczenia: rozsyp proszek z korzenia lukrecji w czterech rogach pomieszczenia i na środku przed spotkaniem, które chcesz kontrolować — dominacja nad przebiegiem.
Mojo dominacji: umieść korzeń lukrecji w woreczku mojo miłosnym — kontrola nad relacją.
Kadzidło woli: pal lukrecję na węglu przy rytuałach ze świecami — wzmacnia własną wolę.
Składnik Commanding Oil i Essence of Bend-Over Oil: lukrecja jako baza aromatyczna olejków dominacji.
Uwaga: lukrecja nie pojawia się w klasycznych terenowych zbiorach hoodoo ani w polskiej tradycji ludowej jako roślina rytualna.
Warianty przekazu
Przekaz jest pojedynczy — zachował się tylko materiał Yronwode; wariantów do zestawienia brak.
Porównanie przekazów
Zbieżności. Oba nurty czytają lukrecję przez smak i wyciągają z niego ten sam, podwójny wniosek. Słodki korzeń służy miłości — i służy panowaniu, bo „osłodzić sobie kogoś” znaczy tyle, co ująć go i nagiąć jego wolę. Przekaz europejski notuje jedno i drugie: ziele pożądania i wierności oraz ziele rozkazywania i posłuchu. Yronwode idzie dokładnie tą samą drogą, tyle że nazywa ją wprost: lukrecja daje kontrolę nad osobą lub sytuacją i wchodzi do formuł Commanding Oil oraz Essence of Bend-Over Oil, a dodana do woreczka miłosnego ma dać przewagę w związku. Zbieżny jest też chwyt przestrzenny, ten sam co przy lucernie: proszek z korzeniem rozsypuje się w czterech rogach i pośrodku pokoju, w którym ma dojść do spotkania — europejska magia domowa obchodzi izbę identycznie, przygotowując miejsce, zanim wejdzie do niego człowiek.
Rozbieżności. Źródła terenowe milczą — nie ma lukrecji u Hyatta, Pucketta ani Hurston — milczy też Fischer, choć korzeń był w polskich aptekach powszechny jako środek na kaszel. To znany już w tej bazie wzór surowca aptecznego: obecny w handlu i w lecznictwie, nieobecny w wiejskim obrzędzie. Różni się też rozkład akcentów. W przekazie europejskim miłość i panowanie stoją obok siebie, u Yronwode całe hasło przechyla się ku dominacji — nawet praca miłosna zostaje podporządkowana zdobyciu przewagi, a personal concerns kochanka zawija się z lukrecją i namaszcza Controlling Oil. To różnica celu, nie środka. Osobno trzeba odnotować, że pod nazwą handlową kryją się różne gatunki rodzaju Glycyrrhiza, a to nie jedyna pułapka nazewnicza tego hasła.
Charakter zapisu. Materiał hoodoo to trzy krótkie przepisy normatywne z nazwami produktów sklepowych, bez informatora, miejscowości i wariantu — warstwa księgowo-handlowa. Kolumna europejska opiera się na tradycji uczonej i śródziemnomorskiej, także bez świadka. Hasło wymaga trzech not. Nazewnicza: „licorice” w amerykańskim handlu zielarskim bywa nazwą także innych roślin, a szczególnie niebezpieczna jest „Indian licorice”, czyli Abrus precatorius — roślina śmiertelnie trująca, w żadnym razie niezamienna z lukrecją; nie należy też mylić korzenia z cukierkami lukrecjowymi, często aromatyzowanymi anyżem. Zdrowotna: glicyryzyna podnosi ciśnienie i obniża poziom potasu, więc długotrwałe spożywanie jest przeciwwskazane w nadciśnieniu, chorobach nerek i w ciąży. Etyczna: prace typu Bend-Over prowadzi się bez wiedzy i zgody drugiej osoby — opisujemy je jako materiał etnograficzny, nie jako instrukcję.
Terminologia
Systematyka: Glycyrrhiza glabra L., rodzina bobowate (Fabaceae).
Etymologia: rodzajowa „Glycyrrhiza” z gr. „glykys” (słodki) + „rhiza” (korzeń) = „słodki korzeń”; przez łac. „liquiritia” powstało angielskie „licorice”. „Glabra” = „gładka”.
Nazwy ludowe / regionalne: polskie: lukrecja gładka, lukrecja. Angielskie: licorice root, liquorice, sweet root.
Części używane: korzeń.
Formy handlowe: suszony korzeń (patyczki, cięty), proszek, ekstrakt.
Rozpoznawanie: korzeń o intensywnie słodkim, charakterystycznym smaku (główny znak rozpoznawczy); roślina motylkowa o pierzastych liściach i jasnofioletowych kwiatach.
Rozróżnienie: nie mylić z lukrecją amerykańską (Glycyrrhiza lepidota) ani z anyżkowymi cukierkami „licorice” aromatyzowanymi olejkiem anyżowym, a nie korzeniem.
Warianty i podmiany handlowe: w handlu korzeń G. glabra i pokrewnych gatunków o tej samej słodkiej substancji (glicyryzynie).
Kontekst hoodoo / tradycja: służy dominacji i kontroli, wchodzi w olejki „rozkaz” i „ugięcie woli” — sproszkowany korzeń rozsypany w czterech rogach pokoju przed negocjacjami ma przejąć kontrolę nad spotkaniem, dodany do mojo miłosnego daje władzę nad relacją, a palony jako kadzidło przy świecach wzmacnia wolę.
Ostrzeżenie: długotrwałe lub obfite spożycie podnosi ciśnienie i obniża poziom potasu; przeciwwskazana w nadciśnieniu, chorobach serca i w ciąży.
Etyka i bezpieczeństwo
Bezpieczne stosowanie: korzeń bezpieczny zewnętrznie i jako przyprawa; woreczki, kontakt i kadzidło — bez ryzyka.
Toksyczność: kwas glicyryzynowy podnosi ciśnienie krwi i obniża poziom potasu przy spożyciu ponad 100 mg dziennie przez dłużej niż 2 tygodnie.
Ciąża i przeciwwskazania: nie stosuj regularnie wewnętrznie przy nadciśnieniu, chorobach nerek, cukrzycy i zaburzeniach rytmu serca; możliwe interakcje z inhibitorami ACE, diuretykami i digoksyną; w ciąży bezpieczna jako pojedyncza przyprawa, ale nie pij regularnie dużych ilości naparu.
Uwaga: niniejszy opis ma charakter wyłącznie etnograficzny i informacyjny; nie należy traktować go jako porady medycznej, prawnej, farmaceutycznej ani żywieniowej.
Hasło ma charakter dokumentacyjny. Opisane tu wierzenia, obrzędy i zastosowania pochodzą z materiałów etnograficznych i historycznych, przytaczanych w celu poznawczym — nie są zaleceniem, instrukcją ani rekomendacją stosowania. Nie zastępują porady medycznej, farmaceutycznej, weterynaryjnej ani prawnej. W sprawach zdrowia, stosowania surowców roślinnych i ich możliwych interakcji należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub innego wykwalifikowanego specjalisty.
